Saltar a: Menu principal | Corpo | Menu lateral | Pe de paxina

O día a día na presunta realidade dos que traballan na ficción.
Que ganas temos de volver arrancar a preprodución para concretar estas bonitas localizacións de sombra cocteleira.
Mencer de moito frío fluvial preparándonos para rodar. Que matados! A cara de Deive, un poema...
Ou estabamos de mañaneo. Xa non me lembro
O atrezzo completamente preparado. Nada sobra.
O inmenso metido nun ollo. Monte Louro semella Saigón nesta hora.
O home que manexa o elicóptero fai acenos dende o alto e convida á reflexión