"Cando Louro era Saigón"

O atrezzo completamente preparado. Nada sobra.
O inmenso metido nun ollo. Monte Louro semella Saigón nesta hora.
O home que manexa o elicóptero fai acenos dende o alto e convida á reflexión.

- E se fixeramos unha peli que fale do cambio?

- Climático ?

- Um

- Político ?

- Um

- Fisico?

- Um

- Mental?

- Bufff…

- Que cambio?

- O que sufríu a terra nos últimos trinta anos.

- Ostia. Daquela na casa tiñamos un ultramarinos.

- Ul-tra-ma-ri-nos…, que palabra... Pérdense as boas cousas…

- Si. O home relévase pero os vasos xa non se reciclan. Cada un bebe polo seu.

- Como coas ideas.

- Non digas iso, cona!!, é o único que nos queda.

- Vale, pero ti non te poñas filóso se non queres que pire.

- Pois nunca se me deu mal. Platón era o meu can. Un collie como Lassie, pero máis tonto. Non ladraba e tampouco nos fixo ricos… Ademáis, sempre levei mellores notas cos postkantianos, anque a cova ségueme a atraer. Creo que me gustan as sombras.

- Foder neno, miraches á fronte?. Será por sombras…
 

detalles

Polas Nubes

lectura

Non existen comentarios relacionados

NORMAS:

• - Non está permitido verter comentarios contrarios ás leis españolas ou inxuriantes.
• - Reservámonos o dereito a eliminalos comentarios que sexan considerados fóra de tema.

Nome:

Apelidos:

Nick/Alias:

E-Mail:

Comentarios:

  Declaro coñecer a Política de Privacidade e aceptar as normas.