Saltar a: Menu principal | Corpo | Menu lateral | Pe de paxina

Sempre traio aquí os forasteiros, porque é como estar na aldea. Pero os da aldea non aturan este sitio.
Se meu irmán se decidise a vir algún día… aínda que fose de visita. Mira que é pelma. Que lle custaría achegarse á cidade? Había de vir tantas veces como vén o langrán de Paulo. Que, por certo, xa se está a retrasar de máis.
E non dá chegado, a que andará… Sempre me toca esperar. Vai unha brisiña. Miña nai sempre durmía coa porta pechada. Non aturaba que a porta batese co aire. Dicía que entraban as pantasmas.
Esa árbore ten unha póla rota. Vaia temporal. Nunca tanto vin soprar o vento. Na aldea foi terrible. Todos sen luz. Pobriños. E os arcóns cheos de comida.
Coa fame que teño. Este Paulo é incorrixible. Non está mal de todo este pulpiño.
Non existen comentarios relacionados
NORMAS: